สารภาพตามตรงว่าไม่ได้เป็นแฟนนิตยสาร way เลย นิตยสารที่เป็นสมาชิกอยู่ตอนนี้ก็มีแค่ "ฟ้าเดียวกัน" และ "อ่าน" แค่นั้นเอง อันเนื่องจากไม่รู้ว่าจะหาที่เก็บได้ยังไง ดังนั้นก็จะซื้อเฉพาะเล่มที่เนื้อหาน่าสนใจ ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะเป็นตามงานสัปดาห์หนังสือ ส่วนวารสารที่ไม่ได้ซื้อประจำ แต่ซื้อค่อนข้างบ่อยก็คือ "รัฐศาสตร์สาร" นอกนั้นก็แล้วแต่โอกาส

กลับมาเข้าเรื่องอีกครั้ง แล้วทำไมวันนี้ถึงพูดถึง Way แน่นอนว่าก็ต้องเกี่ยวกับเฮียตู่อีกเช่นเคย อาจจะคล้ายๆ กับว่าทำไมตามซื้อรัฐศาสตร์สารด้วย แม้ว่าอาจารย์จะบ่นหลายครั้งว่า ไม่เห็นต้องอุดหนุนกันขนาดนั้นเลย (เพราะได้ข่าวมาจากอาจารย์ตุ๊กว่าขาดทุน แต่อยู่มาได้เพราะงบประมาณคณะฯ) เรื่องก็ไม่ได้เกี่ยวกับประเด็นที่คุณสนใจซักหน่อย แต่อย่างไรหนูก็ชอบอ่านงานอาจารย์นะคะ (รองานรวมเล่มในมติชนสุดสัปดาห์อยู่ ได้ข่าวว่าชื่ออ่านยากโคตร ส่วนงานในสยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์คงรอกันอีกนาน ^ ^")

 

 

Way ฉบับนี้พูดถึงเรื่องการนินทาเป็นหลัก แม้ว่าที่หน้าปกกับเนื้อหาจะไม่ค่อยเกี่ยวกันเท่าไหร่ก็ตาม "ตู่-ธเนศ VS ตั๋ง-ไชยันต์: การเมืองเรื่องมายา ราคามิตรภาพคือของจริง" พร้อมภาพทั้งสองคน "ไม่กินเกาเหลา"

ในฐานะที่เป็นลูกศิษย์ของทั้งสองคน แม้ว่าจะได้เรียนด้วยแค่คนละวิชาเท่านั้นเอง (ยอมรับว่าลำเอียง แม้ว่าเฮียตั๋งจะเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ก็ตาม แต่ก็รู้สึกว่าสะสมงานเฮียตู่เยอะกว่า ข้ออ้างก็คือเฮียตู่มีผลงานเกี่ยวกับเรื่องเพศมากกว่าด้วยแหละ) 

ภายในเล่มที่เกี่ยวกับเฮียตู่มีจำนวนทั้งหมด 12 หน้า พร้อมภาพขาวดำ เป็นการสัมภาษณ์เกี่ยวกับอำนาจและอิทธิพลเรื่องข่าวลือ โดยทางบก. บอกว่าตอนแรกจะให้เฮียตั๋งเป็นคนสัมภาษณ์เฮียตู่ แต่เฮียตู่บายเพราะเดี๋ยวจะกลายเป็นการคุยเรื่องการเมือง ก็เลยเปลี่ยนทิศทางจนออกมาเป็นแบบนี้

ไม่ต้องห่วงว่าในบทสัมภาษณ์นี้จะเปลี่ยนภาษาเฮียตู่ไปซะหมด อ่านแล้วจะได้บรรยากาศป๋าอยู่อย่างแน่นอน

ประโยคที่ประทับใจ เช่น
"กระบวนการนินทานั้น มันก็เป็นการให้ข้อมูลแก่คนอื่นๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนมาใหม่ เหมือนคุณต้องผ่านพิธีกรรมรับน้องใหม่ เพื่อที่คุณจะได้รู้ตำแหน่งแห่งที่ของใครๆ เพราะฉะนั้นการซุบซิบนินทาจึงเหมือนเป็นการแจกแจงเครือข่ายทางสังคม"
"การซุบซิบนินทาน่าจะเป็นการแสดงอีโก้ของตัวเองมากกว่า เพราะมันแสดงนัยยะของการประเมินค่า แสดงสถานะที่สูงส่งกว่า คือเมื่อคุณประเมินคุณจะไม่บอกหรอกว่าคุณเลวกว่าเขา (หัวเราะ)"

อย่าลืมลองไปตามอ่านลีลาการให้คำสัมภาษณ์ของเฮียตู่ได้นอกเหนือจากงานเขียนแล้วกันเน้อ