ความรู้ต้อง(ไม่)ห้าม

หัวข้อนี้จะเป็นการตอบคำถามหลายๆ อย่างที่หลายคนสงสัยค่ะ

เห็นหลายคนเริ่มอยากจะทำโพลหรือสำรวจความคิดเห็นต่างๆ นั้น ก็เลยสงสัยขึ้นมาหลายประการ
1.ประชากรหรือกลุ่มตัวอย่างนั้น จะสามารถตรวจสอบได้เช่นไรว่ามีคุณสมบัติตามที่ต้องการ
2.โอกาสการเข้าถึงของกลุ่มตัวอย่างนั้น มีความแตกต่างมาก เราจะสามารถยอมรับได้หรือไม่ว่า คนที่มาตอบโพลนั้น สามารถคิดแทนคนอื่นได้ เพราะคุณลักษณะของประชากรที่หลากหลาย
3.กลุ่มตัวอย่างเท่าไหร่จึงจะเป็นตัวแทนของประชากรทั้งหมดได้ แสดงว่าเราต้องทราบจำนวนประชากรที่แน่ชัดทั้งหมดก่อนหรือเปล่า
4.โอกาสในการตอบซ้ำของการทำโพลมีค่าเป็นเท่าไหร่ เช็คไอพีอย่างเดียวจะเพียงพอหรือเปล่า
5.เจตคติมีการเปลี่ยนแปลงได้ตามสิ่งเร้าที่เข้ามากระทบ เช่น ความรู้ความเข้าใจ ตลอดจนผลประโยชน์ที่ข้องเกี่ยว
6.เสียงส่วนใหญ่คือสิ่งที่ถูกต้องเสมอไปหรือไม่? ยังจำกรณีNO Voteกันได้หรือเปล่าเอ่ย

โดยส่วนตัวเชียร์ให้มีการจัดเสวนามากกว่าค่ะ แต่ก็มีปัญหาตามมามากมายเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็น

1.จุดประสงค์ในการจัดว่าทำไปเพื่ออะไร?
2.คุณสมบัติของผู้จัดที่ต้องเป็นที่ยอมรับ มีความเป็นกลางและคุมสถานการณ์ได้
3.งบประมาณ สถานที่ เวลาในการจัด
4.การเปิดเผยตัวเองเพราะงานนี้เป็นการเผชิญหน้า ไม่ใช่แค่การตอบคำถามในโลกไซเบอร์ที่เราไม่รู้ว่าคุณคือใคร
5.คนที่ไม่มา สามารถยอมรับมติของที่ประชุมได้หรือไม่

ข้อสงสัยเรื่องพรห่วงคะแนนมากกว่าวงการการ์ตูนวายนั้น พรกำลังสงสัยอยู่ว่าตรงไหนหว่า? เพราะ
ส่วนที่หนึ่งพรทำเรื่องนี้ไม่ใช่มธ.ซึ่งคงไม่ได้วิทยานิพนธ์ดีเด่นง่ายๆ กับเรื่องสไตล์นี้ที่เป็น "ทางเลือก" มากกว่า "การเฝ้าระวัง"
ส่วนที่สองกว่าพรจะได้อาจารย์ที่ปรึกษาที่เข้าใจ และกว่าจะเสนอหัวข้อผ่านนั้น เป็นสิ่งที่ค่อนข้างมีปัญหาไม่ใช่น้อย จนช่วงหนึ่งก็เริ่มกลับมาถามตัวเองว่าจะทำไปเพื่ออะไร เพราะงานนี้สังคมฯจ๋ามากกับวุฒิวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิตนั้นคงไปกันได้ยาก ไม่รวมกับการสอบกับกรรมการที่จบมาทางด้านหมอเป็นหลัก
ส่วนที่สาม เอกสารประกอบงาน หาค่อนข้างยาก แต่ยังดีที่ได้อานิสงค์จากการที่รู้จักนักวิจัยเรื่องนี้ที่ออสเตรเลีย อเมริกา ญี่ปุ่น และเกาหลี ซึ่งก็อาศัยความหน้าด้านของตัวเอง เมล์ไปคุยกับเขาดื้อๆ จนได้มา

เรื่องการนำเสนอบทความในงานต่างๆ นั้น มีลำดับดังนี้
งานที่ฟ้าสีรุ้งนั้น เป็นงานที่พรจัดเสวนาขึ้นมาเอง เพราะก่อนหน้านี้ไม่ได้ไปทำงานกลุ่ม เพราะตัวเองติดงาน อันนี้เพื่อเอาคะแนนอย่างแท้จริง
งานเวทีวิจัยสังคมวิทยาภาคกลางนั้น เป็นงานที่อาจารย์ที่ปรึกษาพรเป็นประธานจัดงานแล้วหาเปเปอร์ไม่ได้เลยขัดตามทัพค่ะ
งานเวทีวิจัยมนุษยศาสตร์แห่งชาตินั้น ส่งประกวดค่ะ แล้วได้เข้ารอบเพราะหัวข้อเรื่อง "ความหลากหลายทางวัฒนธรรมและเพศ" นั้นคงไม่ได้มีการวนมาครบบ่อยๆ ขณะเดียวกันก็เป็นความใฝ่ฝันของคนทำวิจัยที่จะได้นำเสนอผลงานในเวทีวิชาการ แต่ไม่ใช่การนำเสนอในหน้าหนังสือพิมพ์แน่นอนค่ะ

เรื่องบทความงานมนุษยศาสตร์นั้น คงให้อ่านก่อนไม่ได้หรอกค่ะ เนื่องจากต้องให้ทางอาจารย์ที่ปรึกษาโอเคก่อน รวมทั้งไม่มั่นใจเรื่องลิขสิทธิ์ว่าเป็นของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)หรือไม่เพราะจะมีการตีพิมพ์ ส่วนก่อนหน้านี้ในเวทีวิจัยสังคมวิทยานั้น เนื่องจากไม่ติดปัญหาลิขสิทธิ์กับสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.)แล้วจึงนำมาลงได้

เรื่องนักข่าวนั้น ในงานที่ฟ้าสีรุ้ง พรเป็นผู้จัดงานเอง ได้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น พรได้พยายามติดต่อให้เขาก่อนลงข่าวกรุณาส่งมาให้อ่านก่อนแล้ว แต่ก็ยังเกิดกรณีเช่นนี้ขึ้นอยู่ดี คือเห็นข่าวเมื่อคนอื่นอ่านแล้วบอกมา ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาลงวันไหน ในขณะที่งานวช.นั้นเป็นงานที่ไม่ได้เป็นผู้จัดเอง แต่ทางนักข่าวนั้นได้เอกสารกลับไป ซึ่งเขาบอกว่าจะลงตามเนื้อหาบทความเท่านั้น แต่ผลก็ปรากฏออกมาเช่นนี้ ส่วนงานสกว.นั้น พรคิดว่าหลายเปเปอร์ค่อนข้างน่าสนใจกว่าเรื่องนี้มากนัก รวมทั้งเป็นการลดคนที่เข้างานด้วยค่าลงทะเบียนคนละ 500/700 บาทค่ะ

ส่วนเรื่องที่ทำวิทยานิพนธ์เรื่องเดียวกัน แต่ทำไมไม่ดังนั้น อันนี้คิดว่าหลายปัจจัยค่ะ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะงานชิ้นนี้ได้นำเสนอเวทีวิชาการในช่วงที่ข่าวไม่สามารถ "แตะเรื่องการเมือง" ได้ รวมทั้งงานชิ้นนี้เป็นเรื่องรวมฮิต "การ์ตูน วัยรุ่น เพศ" ครบสูตร รวมทั้ง "ชื่อหลักสูตรและสถาบัน" ด้วยมั้งคะที่ค่อนข้างเป็นเรื่องแปลกในสังคมว่ามีด้วยเหรอ พรก็เป็นแค่รุ่นสามเองค่ะ แต่อย่างไรก็ตามจำได้ว่าตอนที่มีการประกาศหาเคสนั้น ได้พยายามติดต่อกลับไปว่าทำเรื่องเดียวกัน แต่ก็ไม่มีการติดต่อกลับมาแต่อย่างใด ทำให้งานชิ้นนี้ได้เครือข่ายนักวิจัยเรื่องเดียวกันจากต่างประเทศแทน

ส่วนเรื่องเมืองไทยวาไรตี้ ยอมรับค่ะว่าทางรายการได้มีการติดต่อมาจริง แต่ไม่ได้ไปออกค่ะ เพราะ "ไม่ได้อยากดัง" รวมทั้งยอมรับค่ะว่า "กระดูกอ่อน" กลัวว่าจะโดนเบี่ยงประเด็นเป็น "การเฝ้าระวัง" มากกว่า "ทางเลือก" แล้วผลก็ออกมาอย่างที่คาดหมายรายการก็ได้ยอมรับออกมาด้วยว่า "ถึงแม้จะมีคนทำเรื่องเดียวกันและจบแล้ว แต่ไม่ดัง ในขณะที่ตอนนี้พรดัง" ก็เป็นเครื่องพิสูจน์แล้วว่า "เขาต้องการความดัง ไม่ใช่ความรู้ความเข้าใจ"นอกจากนั้นวิธีการชวนไปออกรายการน่ารักมากกกก (กัดฟัน)

แต่อย่างไรก็ตาม ขอขอบคุณสำหรับทุกความคิดเห็นค่ะ เช่นเดียวกับพรจะขอโอกาสนี้ในการขอเคสที่อยากให้สัมภาษณ์ด้วยได้ไหมคะ ถ้าใครสนใจติดต่อมาได้ที่ shinri_take@hotmail.com เลยนะคะ