ความรู้ต้อง(ไม่)ห้าม

วันนี้จะมาเล่าสรุป ๆ จากที่อ่านบทความ Commodified Romance in A Tokyo Host Club ของ Akiko Takeyama นิสิตดุษฎีบัณฑิตสาขามานุษยวิทยา มหาวิทยาลัย Illinois คาดว่าน่าจะเขียนได้ไม่นาน เพราะเป็นบทความต่อจาก Queer Eyes For the Japanese Guy ที่มานำเสนอไปในงานเควียร์ที่ผ่านมา

ปัจจุบันในโตเกียวมีร้านโฮสต์ประมาณ 200 ร้าน ซึ่งสิ่งนี้ไม่ใช่สิ่งใหม่ในญี่ปุ่น เพราะร้านแรกตั้งขึ้นในปี 1966ร้านเหล่านี้มีในYokohamaและOsakaด้วย งานวิจัยนี้เน้นเก็บข้อมูลที่ย่านKabuki-cho เพราะมีร้านและโฮสต์จำนวนมาก ประมาณ 5,000 กว่าคน

คนที่มาเป็นโฮสต์มีสองประเภทคือ ระดับการศึกษาต่ำจนไม่สามารถเป็นพนักงานได้ และพนักงานที่มาทำนอกเหนือจากงานประจำ โฮสต์มักจะมีรูปร่างผอมบาง ผิวสีแทน ใส่เสื้อผ้าและเครื่องประดับที่มีราคา

จุดเด่นของงานนี้คงเป็นการสัมภาษณ์ลูกค้าที่ชื่อ Akemi เธอใช้เงินประมาณ 100ล้านเยน เพื่อให้โฮสต์ที่เธอสนับสนุนสามารถไต่ลำดับเป็นอันดับต้น ๆ ได้ แม้กระทั่งเธอไปประกอบอาชีพบริการทางเพศเพื่อหาเงินมาให้ได้ เธอบอกว่า "เขาไม่ได้บังคับให้เธอทำแบบนี้ แต่เธอยินดีที่จะทำให้เขา สิ่งที่ฉันได้พบคือฉันมีความรู้สึกที่มากกว่ารักเขา และเธอรู้สึกเข้มแข็งมาก"

คนส่วนใหญ่มักจะเข้าใจว่าผู้หญิงที่มาใช้บริการโฮสต์คลับ มักจะเป็นผู้หญิงที่ต้องการความสุขทางเพศ แต่แท้ที่จริงแล้วเธอต้องการแค่ความรู้สึกว่าเป็นที่ต้องการและเป็นคนสำคัญ เพียงแค่การกอด หรือว่าจูบจากคนที่เธอชอบ เธอก็มีความสุขแล้ว ตัวอย่างเช่นMiki หญิงม่ายอายุ31ปีมีลูกชาย2คน เธอเริ่มมาเที่ยวประมาณ3ปี เธออธิบายความผูกพันนี้ว่า Kimochi (Heart and Feeling)

****

คราวหน้าจะเอาเรื่อง A Short History of Hentai ของ Mark McLelland มาเล่านะคะ ทั้งที่อ่านจบก่อนเรื่องนี้ - -"แต่พอดีต้องไปรื้อค้นเอกสารที่เคยไปฟังเรื่องนี้ของIshidaออกมารื้อความจำกันนิดหน่อย เนื่องจากบทความนี้กำลังจะเป็นส่วนหนึ่งของผลงานร่วมทั้งสองคนเพื่อตีพิมพ์ต่อไป (ทั้ง ๆ ที่วันนั้นอาจารย์มาร์คเป็นคนถามอิชิดะมากกว่าใครเพื่อน แต่ในที่สุดก็มีงานร่วมกัน) - -?

ปล. รูปประกอบได้อภินันทนาการจากเพื่อนของน้องบีที่ใจกล้าไปถ่ายรูป โดยไม่หวั่นเกรงว่ายากุซ่าจะคิดว่าเราเอารูปมาทำไสยศาสตร์นะเนี่ย ขอบใจมาก ๆ เลยนะทั้งสองคน ^ 0 ^