ความรู้ต้อง(ไม่)ห้าม

หลังจากที่ได้มีโอกาสไปเป็นติวเตอร์ได้สามเทอม (เทอมนี้ไม่ได้ทำแล้ว) ก็ได้ค้นพบอะไรหลายๆ อย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งติวเตอร์ในที่นี้ไม่เป็นการสอนตามที่กวดวิชา แต่ดันเป็นวิชาบังคับที่ต้องลงให้ได้ก่อนยื่นรับปริญญา เหอๆ ผลปรากฏว่า

- ขอบคุณอาจารย์ชัยวัฒน์ที่ให้โอกาสเด็กสายวิทย์ที่ไม่ค่อยรู้เรื่องแต่ดันมาสอนวิชาสังคมด้วย พี่เตี้ยที่คอยอำนวยความสะดวกตลอด พี่ต่ายที่ชวนมาทำแล้วก็จากไปภายในหนึ่งเทอมพร้อมกับก๊วนประวัติศาสตร์ เอี๋ยวและอ๋องที่มีเรื่องให้รบกวนตลอด และพี่ๆ น้องๆ หลายคนที่ได้มีโอกาสรู้จักจากงานนี้ รวมทั้งสุดท้ายอาจารย์ธเนศที่ทักในวันแรกของการทำงานว่า "คุณโดนหลอกแล้ว" -"-

- ได้โควต้าการยืมหนังสือเทียบเท่าอาจารย์ เป็นสิ่งที่หลอกลวงตัวเองว่าสำคัญมากกว่าเงิน แต่ปรากฏว่ายืมไปดองเป็นหลัก ไม่ค่อยได้เอามาตอบสนองความตั้งใจแรก

- ได้นั่งเรียนบางประเด็นในทางสังคมศาสตร์ (แต่ที่ผ่านมาสามเทอมก็ไม่ได้เรียนวิชาการเมืองเรื่องเพศกับอาจารย์ชลิดาภรณ์อยู่ดี -*-)  

- ทดลองการเป็นอาจารย์ ที่นอกจากสอนแล้วยังตามมาด้วยความกดดันในการให้คะแนนเด็ก รวมทั้งการเช็คเวลาเรียน (เข้าใจว่าตัวเองค่อนข้างใจดี พยายามให้คะแนนเกาะกลุ่ม แต่ก็ต้องมีความต่าง) และการออกข้อสอบแบบสี่ตัวเลือกที่แสนยาก

- ความพยายามในการทำให้ความแตกต่างเป็นมาตรฐานหนึ่งเดียวในการทำงานกลุ่ม ยิ่งเจอการอภิปรายในหมู่รัฐศาสตร์แล้ว ปล่อยตูไปเถอะ - ? -

- บางทีเด็ก (หรือติวเตอร์ด้วยกันเอง) ก็ไม่ค่อยเข้าใจความแตกต่างระหว่างติวเตอร์ในวิชานี้ กับ ที่กวดวิชา ไม่รู้สิ โดยส่วนตัวอาจจะตีความเข้าใจไปเองว่า ระบบติวเตอร์ในวิชานี้ ต้องการว่า คุณจะทำให้เด็กรับรู้ได้อย่างไรว่า ปัญหาต่างๆ ที่สังคมศาสตร์มองว่าสำคัญนั้นมันอยู่ใกล้ตัว/สำคัญกับเขาอย่างไร ไม่ใช่การติวเอนท์โว้ย

- ฯลฯ